Mart 2009′ da bazı gazete ve haber kanallarında, Çeçenistan’da yedi kadın’ın öldürülmüş olarak bulunduğu bildirildi. Öldürülen bu kadınlarla ilgili olarak sözde devlet Başkanı Ramzan Kadirov; bir Cuma namazı çıkışında, kadınların iffetsiz ve edepsiz oldukları ve kocaları tarafından namusları için öldürüldüğünü açıklamış.

Kadınlar 18 ile 35 yaşları arsında ve başlarından vurularak öldürülmüş. Bu haberi okuyunca kanım dondu bir an. Kadınlar iffetsiz davranmış olabilir. Kocaları da buna razı olmayabilirler, eşlerini vurabilirler de diyelim!..

Diyemeyiz!..

Hiçbir şekilde böyle bir şey diyemeyiz!!!.. Kocaların bu sebeple eşlerini vurma hakkı yoktur, asla böyle bir hakları yoktur. Kocaların eşlerini vurma hakkı olduğunu düşünen veya söyleyen zihniyetin bulunduğu bir yerde; hukukun en ilkel şekli bile yoktur. Hele bunu sözde devlet başkanı sıfatı bulunan biri söylerse olay çok daha fazla vahim bir boyut almaktadır. Hukukun olmadığı yerde ise can ve mal güvenliği yoktur ve orada orman kanunları geçerli olur. Olayı çeşitli boyutlarıyla incelemek mümkündür. Biz bir iki açıdan bakalım olaya.

Çeçenistan’ da SSCB’nin dağılmasından sonra hiçbir hukuk yer almamakta ve uygulanmamaktadır. Varsa da bu hukuku biz bilmiyoruz ve uluslararası normlara uymamaktadır. Oysa kadının aile içindeki yerini ve hukukunu belirleyen medeni hukuktur. SSCB zamanında nasıl bir aile hukuku vardı bilmiyorum. Vardı idi ise de, Çeçen kadınlar için bir yararı olmadığı kesindir. Çeçen kadın için kocası tarafından; “çık dışarı” denildiğinde; her şey bitmiş demektir. Çocuklarını da bırakıp yaşadığı evi terk etmek zorundadır. Bu durum en temel insani duygu ve kurallara ve medeni hukuka uymadığı gibi; İslam hukukuna da aykırıdır. Çeçen kadını kocası tarafından herhangi bir sebeple yuvasından dışarı atıldığında, hiçbir güvence ve hakka sahip değildir. Çeçen toplumunda kadın bütün doğu toplumlarında olduğu gibi, bir eşya veya mal gibi görülmekte ve aşağılanmaktadır. Bu durum kadınların mı aşağılık yoksa erkeklerin mi daha aşağılık olduğunu düşündürmektedir bize. Erkek, kadını “Anadolu deyimi ile; elinin kiri” olarak görmekte, daha yeni evlendiği gencecik karısını iki ay sonra, sen bana yaramazsın diyerek babasının evine göndermekte sakınca görmemekte ve bu olay seyrek görülen bir durum da değildir. Bir süre  sonra erkek başka bir kız bulup evlendiğinde durum yine aynı şekilde tekrarlanabilmektedir. Bu konudaki olaylar bu ve benzeri biçimlerde devam etmektedir. Şimdi olayın bir başka boyutuna gelelim.

Baba evine gönderilen kadın artık bir kız değildir. Gönderilirken de ne medeni hukuka uygun ne de İslam akaidine uyan bir güvence veya mehir ile geri gönderilmemiştir. Yaşamını onurla sürdürecek, veya en azından karnını doyuracak bir geliri yoktur. O artık bir (cieroo) dur ve potansiyel bir kötü kadındır. Ayrıca buna Çeçenlerin çalışma ve geçim geleneği ve alışkanlıkları da eklenince durum daha da karmaşık bir hal almaktadır. Nerdeyse evin geçimi kadınların üzerine yıkılmıştır. Bütün pazarlarda alışveriş yapan tezgahtarlar kadınlardır. Ticaret için kadınlar ülkeler arası seyahatlere çıkmaktadır. Bazen bir erkek tezgah’a geçtiğinde bu durum kadınlar tarafından bile yadırganmaktadır. Dolayısıyla, kadın evin dışında da çalışmak durumundadır.

Erkeklerin umursamadan onursuzlaştırdığı, dul kadınların artan sayısı, asla kadınların kusuru, günahı, ya da iffetsizliği değildir Yaşanan iki dehşet veren savaştan sonra erkek sayısının, oran olarak çok düşmüş olmasının yarattığı olumsuzluk ise (sosyal, ekonomik ve psikolojik) ayrı bir inceleme konusudur.

Dünyanın her yerinde ve her toplumunda görüleceği gibi Çeçen kadınların da böyle bir şey yapmış olmaları mümkündür. Fakat bunun cezasının böyle verilmesi, ve o ülkenin sözde başkanı tarafından böyle ifadelendirilmesi akıl alacak bir durum değildir. Evinin ve kocasının da geçimini sırtlanan zavallı kadın, pazarda satmak için mal almaya gittiği başka ülkelerde ve oralarda ki son derece kötü otellerde kalırken, başına bir hal geldiğinde (bu kendi rızasıyla olabilir) sorumlusu kadın mıdır yoksa onu oraya göndermekte hiç sakınca görmeyen koca mıdır?

Olayın bir de İslam hukukuna göre değerlendirilmesi vardır ki; bu hem uzun bir açıklamayı gerektirir hem de bilgi gerektirir. Fakat her şeye rağmen kadınların kocaları tarafından vurulmasının İslam la ve Müslümanlıkla, hatta insanlıkla bağdaşır bir yanı yoktur. O halde toplumsal düzen tesis olunurken en başta gelen hukuk olmaktadır. Osmanlı padişahları bile kardeşlerini katlederken fetva alma gereği duymaktaydılar. Bunlar hangi fetvaya, veya hangi yasaya, hangi kurala, ve hangi insani duyguya dayandılar da yedi kadını öldürdüler. Müslümanlıkta böyle hunharca cinayet var mııııııı????????? !!!!  RUSLARIN ÖLDÜRDÜĞÜ KADIN VE ÇOCUKLAR YETMEDİ Mİ!!!!  En kısa sürede Çeçenistan’ da da hukukun ve insan haklarının tesis olmasını diliyorum.

Ali Bolat